WijnKriebels: De parels van mevrouw Laurent-Perrier

Het is zondagmorgen, 9 uur. De butler neemt een fles champagne uit de koele kelder van het kasteel en brengt haar naar de keuken. Mevrouw Laurent-Perrier, zacht gewekt uit haar korte schoonheidsslaapje, geniet van het zacht tintelend zonnelicht dat door het donkere glas naar binnen schijnt.

De witte handschoenen van de dienaar des huizes begeleiden de fles vriendelijk naar de ontbijttafel met vrolijk gebloemd tafelkleed. Naast de mooie fles liggen twee verse eieren, één croissant, twee op steen gebakken pistolets en een briochebroodje.

De spanning in de fles is haast niet meer te houden. Meer dan een miljoen minuscule  pareltjes zitten dicht op elkaar gedrukt, klaar voor de knal van hun leven. Elke parel begon als een gewone bubbel. De fijne parels van mevrouw Laurent-Perrier hebben 36 maanden vorming op fles achter de kiezen. Ze beheersen alle  deelgebieden van het mousserende vak, afschieten van een spectaculair vuurwerk, aanleggen van ragfijne parelsnoertjes, schitteren als sterren, bouwen van een sensueel schuimbadje, veerkrachtig opstuiven en enthousiast wijnparfum verspreiden. De parels van mevrouw Laurent-Perrier zijn echte vaklui.

De baron en zijn beminnelijke echtgenote komen van de trap voor het ontbijt. De parels hebben het gezien. Het is zover! Mevrouw Laurent-Perrier geeft de laatste instructies “jij doet dit en jij doet dat”. De muselet wordt behendig verwijderd, de kurk slaakt een zucht van verlichting. De fles opent zich. Meteen schieten de krachtigste parels als raketten naar boven. De fles helt naar rechts, “wieeeeeee” gaan ze, precies als in een roetsjbaan. Elke parel doet wat die moet doen. Wat een fantastisch schouwspel! Mevrouw Laurent-Perrier is ontroerd. Ze huilt van opperste geluk. Champagne bij een zachtgekookt eitje op een doodgewone zondagmorgen in de lente. Een unieke belevenis.